از داوطلبی تا اثرگذاری: آنچه مشارکت جمعی به من آموخت

به گزارش لیزنا،  « از داوطلبی تا اثرگذاری: آنچه مشارکت جمعی به من آموخت» از مطالب منتشر شده در شماره ۲۴ نشریه شناسه نوشته مریم امرایی را در ادامه می خوانید:

مریم امرایی، دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانش شناسی دانشگاه شهید چمران اهواز: من، دانشجویی که عشق به مشارکت جمعی و نوشتن، مسیر تحصیل و حرفه‌ام را شکل داد. دوران کارشناسی در دانشگاه شهید چمران اهواز (۹۴-۱۳۹۱) با فعالیت در تشکل دانشجویی دانشگاه و حلقه‌های کتابخوانی گذشت.

پس از فارغ‌تحصیلی، برای پر کردن خلاء مهارت نوشتن، در سال ۱۳۹۵ به طور اتفاقی وارد عرصه رسانه شدم و در پایگاه خبری «وهار» در شهرستان کوهدشت به عنوان خبرنگار و سپس دبیر سرویس اجتماعی مشغول شدم.

با ورود به مقطع کارشناسی ارشد دانشگاه الزهرا (تهران) در سال ۱۳۹۶، حضور حرفه‌ای‌ام آغاز شد. شروع کار، عضویت در تیم روابط عمومی سومین کنگره متخصصان علوم اطلاعات بود. اگرچه مدتی با کار فهرست‌نویسی در کتابخانه ملی از فضای دانشگاه دور شدم، اما با فعالیت در نشریات «پیک دانش» و «شناسه» و نیز برگزاری کارگاه ویرایش، دوباره به دایره مشارکت بازگشتم. اوج این مسیر، وقتی بود که در زمستان ۱۳۹۷ مسئولیت مدیر مسئولی و سردبیری نشریه پیک دانش را بر عهده گرفتم. با چشم اندازی فراتر از مرزهای دانشگاه، تیمی از دانشجویان بااستعداد سراسر کشور را گرد هم آوردم و با تولید محتوای متنوع و جذاب، این نشریه را به رسانه‌ای برای جریان‌سازی در حرفه تبدیل کردم. در کنار آن، عضویت در کمیته ناظر نشریات دانشگاه الزهرا و سردبیری خبرنامه المپیاد ورزشی را تجربه کردم که با چالش‌های مدیریتی و حتی بی‌عدالتی‌هایی همراه بود. همزمان، در پنجمین کنگره متخصصان علوم اطلاعات (۱۳۹۸) به عنوان مسئول روابط عمومی، در شرایط سخت قطعی اینترنت و فضای ملتهب کشور برای پوشش خبری کنگره تلاش کردم.

پس از برگزاری بیستمین همایش انجمن علمی دانشگاه الزهرا و در اوج خستگی، به دلیل بیماری و نیاز به اتمام پایان‌نامه، در آذر ۱۳۹۸ از مسئولیت‌های اجرایی کنار کشیدم. ثمره این یک سال تلاش بی‌وقفه، کسب چندین مقام ملی و بین‌المللی برای نشریه و دریافت عنوان «نفر برتر» در جشنواره رسانه‌ای «تیتر ۱۲» بود.

از دل این سال‌ها آموختم که پویایی یک حرفه، نیازمند مدیرانی خردمند و افرادی دغدغه‌مند با اخلاق کار تیمی است. شبکه‌های مجازی و شاهراه‌های اطلاعاتی، فرصتی طلایی برای یادگیری، اقدام و اثرگذاری هستند. من ترجیح می‌دهم به جای حرکت انفرادی، در کنار جامعه حرفه‌ام و از طریق همکاری و شبکه‌سازی، مسیر خدمت را ادامه دهم.

ادامه را در اینجا بخوانید.