از دل تجربه تا صدای پای کتاب؛ روایتی از نوشتن، کتابداری و ترویج خواندن

به گزارش لیزنا، « از دل تجربه تا صدای پای کتاب؛ روایتی از نوشتن، کتابداری و ترویج خواندن» از مطالب منتشر شده در شماره ۲۴ نشریه شناسه نوشته انیس میری را در ادامه می خوانید:

انیس میری، کارشناس پژوهش کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی: تجربه زیسته به معنای آن چیزهایی است که فرد در زندگی واقعی دیده، شنیده، چشیده، بوییده و لمس کرده است. تجربه‌هایی که گاه رخ‌دادن آن‌ها دور از دسترس اراده فردی ما بوده است، تجربه‌هایی که تکرار آن‌ها در زندگی روزمره فردی شخص را به درکی عمیق از دنیای پیرامون خود سوق می‌دهد و بخشی از ماهیت و هویت شخصی فرد را می‌سازد؛ به‌گونه‌ای که در رفتار، گفتار و نوشتار فرد نمود آن پیدا می‌شود.

پریسا کاهانی هم از آن دسته کتابدارانی است که علاقه ذاتی به خدمت و خدمت‌رسانی دارد. ورود او به رشته کتابداری در سال ۱۳۷۹ و استخدام‌ شدنش در سازمان کتابخانه‌ها، موزه‌ها و مرکز اسناد آستان قدس رضوی در سال ۱۳۸۳ علاقه ذاتی او را با دانشی رسمی پیوند می‌زند. پریسا کاهانی در حالی دوره درس و دانشگاه را آغاز می‌کند که نقش یک همسر و یک مادر را در خانواده نیز به عهده دارد؛ اما شوق خدمت به جامعه ورای تمام مسئولیت‌هاست. از همین روست که او جزو آن دسته از کتابدارانی است که از حرفه‌اش لذت می‌برد و دنیای کتابداری را با گفته‌ها و نوشته‌هایش تبیین می‌کند. تعهد سازمانی او به سازمانی که در آن به خدمت مشغول است، او را متعهد می‌کند تا ضمن ترویج فرهنگ کتاب‌خوانی به معرفی خدمات گسترده و گاه گمنام سازمان کتابخانه‌های آستان قدس بپردازد. شاید از این ‌جهت که او دوران نوجوانی‌اش را در شهر نیشابور گذرانده است. شهری که فقط دو کتابخانه عمومی دارد و می‌داند نوجوانان و جوانانی هستند که جز این کتابخانه‌های کوچک با خدمات محدود چیز بیشتری از کتابخانه و خدمات آن نمی‌دانند.

خودش می‌گوید: پیوسته تلاش می‌کنم تصویر علمی، زیبا و روشن‌تری از نقش کتابدار، حرفه و رشته‌ام برای مخاطب و اقشار مختلف جامعه در لفافه طنز به نمایش بگذارم. برآنم تا از خدمات شایسته، متنوع، بی‌شمار و گمنام کتابخانه‌های آستان قدس رضوی نیز رونمایی کنم و صحبت به میان آورم. بخش‌ها و خدماتی نظیر کتابخانه دیجیتال، اندیشگاه رضوی، فعالیت‌های داوطلبانه در کانون خادم‌ یاران کتاب، ترویج کتاب‌خوانی و زنگ کتاب، طرح امانت بین کتابخانة ثامن، ایستگاه مطالعاتی دیجیتال، مخزن کتب چاپی، مخطوطات، اسناد، کتابخانه گویای رضوی، کتابخانه سیار، تالار محققان و خدمات ارزشمند دیگری در خلال داستان‌ها یادآوری می‌شوند.

از این روست که پریسا کاهانی دست‌ به ‌قلم می‌شود، از قوه تخیل و توان نوشتاری‌اش بهره می‌گیرد و در مسیر نگارش دانسته‌ها و تجربیاتش، قالب داستان کوتاه را برمی‌گزیند. گاهی کتابدار می‌شود و از زبان کتابدار روایت می‌کند، گاهی در نقش مراجعه‌کننده ظاهر می‌شود و داستان نیاز مطالعاتی‌اش را از زبان مراجعه‌کننده بیان می‌کند و می‌نویسد و می‌نویسد تا جایی که حجم نوشته‌هایش را چنان افزایش می‌دهد که اندیشه چاپ کتاب را در ذهن می‌پرورد. کتابی که فصل فصلش از کتاب، کتابخانه، کتابداری و دنیای اطلاعات سخن می‌گوید. طنز زیبا و سازنده کتاب، در عین ‌حال که از آموزش اخلاق و معنویت در حرفه کتابداری می‌گوید بر اهمیت خانواده نیز تأکید دارد. گویا پریسا کاهانی می‌خواهد به نوواردان به این حرفه چگونگی رویارویی با مخاطبان با فرهنگ‌های متفاوت در کتابخانه‌ها را آموزش دهد، از فرهنگ حضور در سالن مطالعه و اماکن فرهنگی حرفی بزند. خواننده علاقه‌مند با مطالعه این کتاب خاطره‌نویسی در محیط کتابخانه را می‌آموزد.

ادامه را در اینجا بخوانید.