کارگاه نقالی شاهنامه؛ روایت زنده میراث فرهنگی؛ در موزه فردوسی برگزار شد

به گزارش خبرنگار لیزنا، روز پنجشنبه 21 خرداد 1405 همزمان با اجرای برنامه نقالی شاهنامه توسط فیروزه خراسانی، پژوهشگر و مربی حوزه شاهنامه و ادبیات حماسی، فضای موزه آرامگاه فردوسی رنگ و بویی متفاوت به خود گرفت. با آغاز روایت شاهنامه، شماری از گردشگران مسیر بازدید خود را تغییر داده و گرد پرده هفت‌خوان رستم جمع شدند تا شنونده روایت زنده این بخش از شاهنامه باشند.

سکوت و همراهی حاضران با روایت نقال، فضایی کم‌نظیر در موزه ایجاد کرد؛ فضایی که در آن اشیای موزه‌ای و روایت‌های فرهنگی از قاب‌های ثابت نمایشگاهی فراتر رفته و به تجربه‌ای زنده و ملموس برای مخاطبان تبدیل شد.
در بخشی از این برنامه، یکی از نوجوانان علاقه‌مند حاضر در جمع نیز به نقالی پیوست و در اجرای روایت مشارکت کرد؛ اتفاقی که نشان‌دهنده ظرفیت بالای این شیوه برای ایجاد تعامل میان مخاطب و میراث فرهنگی است.

برگزارکنندگان این رویداد معتقدند روایتگری و فراهم کردن امکان تعامل مستقیم مخاطبان با راویان و آثار فرهنگی، می‌تواند یکی از حلقه‌های مفقوده در بسیاری از موزه‌ها و مراکز فرهنگی باشد. تجربه‌ای که علاوه بر معرفی آثار، زمینه درک عمیق‌تر و ارتباط مؤثرتر مخاطبان با میراث فرهنگی را فراهم می‌کند.

بر اساس این تجربه، امکان طراحی و اجرای برنامه‌های مشابه برای دیگر روایت‌های فرهنگی خراسان نیز وجود دارد؛ از آثار و اندیشه‌های خیام و عطار گرفته تا تاریخ بیهقی، رمان کلیدر و دیگر گنجینه‌های ارزشمند این سرزمین.
برگزارکنندگان این طرح همچنین آمادگی خود را برای طراحی و اجرای رویدادهای مشابه در موزه‌ها، خانه‌های تاریخی، مدارس و سایر مراکز فرهنگی در مشهد، دیگر شهرهای کشور و حتی خارج از ایران اعلام کرده‌اند و معتقدند این الگوی روایتگری فرهنگی، قابلیت بازطراحی و تکرار در موقعیت‌های مختلف را دارد.